Må no nesten skrive litt om min kjære Pusur idag då han hadde blitt 21 år viss han hadde levd :) I mangel på bilde av han på dataen min so he ej faktisk tatt bilde av et bilde av han so ej he framme i stova her.. So kvaliteten e no litt so som so!
Men ej får vel begynde frå begyndelsen her.. Pusur kom iallfall inni livet mitt julafta 1988. Ei 5-år gammal Helen å ei 12 år gammal Linda va ferdi å pakke opp pakkane sine å holdt på å leike sej då han Jan plutseli kom snikande inn me ei kasse de sto god jul på.. Nysgjerrige Helen tok då en liten kikk nedi å fekk sitt livs sjokk!! Der va han Flekkefjord!!! (jada, han Pusur hette flekkefjord før, pga alle flekkane)! Pusen ej å Linda hadde falt for for berre nokre veke sida.. Å han Jan kunne stolt fortelle dei sjokkerte systrene sine at jauda, Flekkefjord va vår ;) Linda å ej vart sjølsagt overlykkelige, å noke av de første vi gjor va å skifte navn på han ;)
Pusur vart oppkalt etter tegneseriefiguren Pusur.. (jada, ej veit ej e litt påvirka av tegneseria.. jfr. Nemi & Pondus). Ej va ufatteli stolt av han å forguda dinna pusen! Ej sydde kle til han (so han dessverre mislikte sterkt å gå me), trilla han i dukkevogn (de likte han veldi godt), innredde små rom i skapa mine til han å når vi fekk i oppgåve å skrive ei fortelling på skulen va de allti han Pusur ej skreiv om! Å om natta va haudeputa mi hass.. Til å me den dag i dag bruka ej ikkje haudepute fordi ej va so vande me at han Pusur okkuperte den ;) Å ej trur nok han likte sej godt på haudeputa mi også for når han va ute på vift om kveldane so kom han allti heim igjen når de va leggetid for mej :) Pusur va ufatteli utålmodig! Som den lisje dritongen ej va so herja ej masse me han! Å når ho mamma va dagmamma til 4-5 onga so også syns at katta va kjempespennande, so sei de sej litt sjøl at den stakkars pusen fekk lite me fred.. I sin voksne alder va vel han karen her noke av de sløvaste so fanst... dagane gjekk i soving, eting, soving, vere litt ute, å nevnte ej soving?? Spesielt etter at han vart kastrert! Før de va han ute å flaug litt etter kvinnfolk å banka litt hannkatta, før han kom heim igjen å sov :-p
Når han Pusur va 8 år gammal fekk vi et nytt familiemedlem; Kenny! Ej huska ej va veeeldi spent på korleis de skulle gå å få en hond når vi frå før ha en godt voksen hannkatt... men de gjekk no egentli ganske greit! Ikkje drepte dei kvarandre å ikkje rømte Pusur heimafrå, so kan no ikkje sei de gjekk dårlig iallfall. Dei vart heller ikkje perlevenna (egentli ikkje venna i de heile tatt..), men dei kunne iallfall vere i samme rom :) Å sjefen, de vart selvfølgeli han Pusur de! Han forsynte sej først frå matfatet, å sørga for å ete mest mulig so der va lite igjen til han kenny ;) Å viss han Pusur kjeda sej litt so va de veldi kjekt å springe etter honden å sende ei klo etter han! Soo kjekt når honden peip å sprong me halen mellom beina :p
Han Pusur va no i si storheitstid litt av en don juan.. Som nabolagets største hannkatt knuste han alle andre hannkattane i området å alle hokattane låg langflate etter han! Å som den store gentlemannen han va so tok han like godt å inviterte dei små pusefrøkenane heim igjen å lot dei ete frå matfatet hass før dei trippa fornøgde ut igjen :) Ej lure no egentli litt på kor monge etterkommara der e av han heime i Volda... Trur ikkje de e so reint få!!
Men, som dei fleste andre katta, so blei også han Pusur eldre.. På sine gamle daga blei han litt grinebitar å enda meir gla i å sove enn tidligare.. Men ej va no utruli glade i han likavel :) Sjøl om et forsøk på å klappe å kose me han fort kunne resulterast i ei oppklort hand... Men sånn e de! Ingen kan påstå de e so greit å bli gammal heller! Men han oppnådde iallfall en respektabel alder på 16 år! Å miste pusen min va utruli tøfft, men de e godt å tenke på at han hadde et longt å godt liv :) En stor del av det tilbrakte han no sovande i sofakroken i stova - eller på haudeputa mi, so om de va so veldi innholdstikt e ej litt usikker på... Men fint va de nok :)
